Ormanların kullanım biçimleri tarih boyunca önemli dönüşümler geçirmiştir. Müşterek kullanım, geçimlik üretim ve çok işlevli ekosistemler olarak değerlendirilen ormanlar, kapitalist üretim ilişkilerinin derinleşmesiyle birlikte giderek kereste ve diğer hammaddelerin üretildiği kaynak alanlarına indirgenmiştir. Bu dönüşüm, ormana ilişkin bilgi üretimini ve yönetim pratiklerini de derinden etkilemiş; ekolojik süreçlere dayalı bir anlayıştan uzak, verimlilik, kaynak üretimi ve sermaye birikimi hedefleri doğrultusunda şekillenen bir yönetim paradigmaya sıkıştırmıştır.
Orman yönetiminin ekolojik odaklı olmayan yaklaşımlarının yıkıcı sonuçları çoklu çevresel baskıların kesiştiği bölgelerde daha görünür hâle gelmektedir. Yüksek dağ ekosistemleri ve endemik biyolojik çeşitlilik açısından Türkiye’nin en önemli bölgelerinden biri olan Kazdağları, turizm, madencilik ve diğer kaynak kullanım biçimlerinin yarattığı antropojenik müdahalelerin yanı sıra iklim değişikliğinin derinleştirdiği soy tükenme baskısına da maruz kalmaktadır.
Bu seminer, Kazdağları’nda biriken bu çevresel baskıları ekolojik bilgi üretimi perspektifinden yeniden değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Doktora tez çalışmam kapsamında orman algısı, iklim değişikliğinin etkileri, yangın etkileri ve türler arası ilişkiler üzerinden geliştirilen analizlerle, ormana ilişkin bilgi üretiminin ekolojik bir çerçevede yeniden ele alınması hedefliyorum.
Nurbahar Usta lisansını Yıldız Teknik Üniversitesi Biyomühendislik, yüksek lisansını ODTÜ Biyolojik Bilimler, doktorasını da Hacettepe Üniversitesi Ekoloji Anabilim Dalı’nda tamamlamıştır ve doktora sonrası araştırmalarına İTÜ Avrasya Yer Bilimleri Enstitüsü’nde devam etmektedir. Çalışmasının ana ekseni ormanlar olup Kazdağları bölgesine yoğunlaşmaktadır. İklim değişikliği, türler arası ilişkiler, orman politikaları, doğa koruma bilgisi ve bu bilginin üretimi, doğa koruma eksenine dayalı sivil toplum çalışmaları gibi konularla akademik olarak ilgilenmektedir.
